UliceKobiet

Ulice Kobiet: Jadwiga Żylińska

Ulice Kobiet: Jadwiga Żylińska

Tagi ,,,,

JADWIGA ŻYLIŃSKA — polska pisarka, prozaiczka, eseistka, autorka powieści dla młodzieży, powieści historycznych, słuchowisk i adaptacji.

Urodziła się 17 sierpnia 1910 roku we Wrocławiu. Wychowała się w domu inteligenckim na południu Wielkopolski. Jej ojciec – Kazimierz Michalski – był lekarzem, a matka Halina z domu Adamska – doskonale wykształconą pianistką.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Papusza (Bronisława Wajs)

Ulice Kobiet: Papusza (Bronisława Wajs)

Tagi ,,,,,

BRONISŁAWA WAJS (PAPUSZA) – cygańska poetka piszącą w języku romskim, pochodząca z grupy etnicznej Polska Roma (polscy Romowie nizinni).

Urodziła się 17 sierpnia 1908 lub 30 maja 1910 w Lublinie. Jej ojciec zmarł na Syberii, a matka – Katarzyna Zielińska – ponownie wyszła za mąż za Jana Wajsa.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Jadwiga Badowska-Muszyńska

Ulice Kobiet: Jadwiga Badowska-Muszyńska

Tagi ,,,,

JADWIGA BADOWSKA-MUSZYŃSKA — wybitna poznańska poetka, organizatorka teatrów dla dzieci oraz reżyserka słuchowisk radiowych, która przez ponad 60 lat związana była z naszym miastem i ubogacała kulturalnie poznaniaków.

Urodziła się w czerwcu 1913 roku w Wilnie. Była córką adwokata Kazimierza Szafkowskiego oraz Rosjanki, Anny Ignatiew. W Wilnie mieszkała z rodzicami i dwójką rodzeństwa — bratem Witoldem oraz młodszą siostrą, Ireną.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Alicja Iwańska

Ulice Kobiet: Alicja Iwańska

Tagi ,,,,

ALICJA IWAŃSKA — wybitna literatka; pisarka i poetka, antropolożka, socjolożka, uczestniczka powstania warszawskiego.

Urodziła się w Lublinie w 1918 roku. Gdy miała dwa lata, jej rodzice przeprowadzili się do wielkopolskiego Mikorzyna, pod Ostrzeszowem. Jej matka była poetką, a wśród krewnych, znajomych i przyjaciół nie brakowało literatów, dworek często odwiedzali: Zofia Kossak, Marie Jehanne-Wielopolska, Jadwiga Żylińska, Jarosław Iwaszkiewicz czy Bolesław Leśmian.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Ulica Anny Memoraty

Ulice Kobiet: Ulica Anny Memoraty

Tagi ,,,,

ANNA MEMORATA — wybitna czeska poetka

Urodziła się między 1612 a 1615 rokiem w Łożebnicy, niedaleko Leszna. Była córką pastora oraz kaznodziei wspólnoty Braci Czeskich w Lesznie, Andrzeja Jakuba Memoratusa, który ukończył filozofię i fizykę w gimnazjum w Gdańsku. Jej przodkowie emigrowali z Czech do Wielkopolski w połowie XVI wieku, w pierwszej fali uchodźstwa Braci Czeskich przed prześladowaniami na tle religijnym.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Ludwika Dobrzyńska-Rybicka

Ulice Kobiet: Ludwika Dobrzyńska-Rybicka

Tagi ,,,,

LUDWIKA DOBRZYŃSKA-RYBICKA — filozofka, długoletnia dyrektorka Biblioteki Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członkini Komisji Filozoficznej PTPN, profesor UAM w Poznaniu.

Urodziła się 19 listopada 1868 roku w Brzeżawie. Była córką Ludwika Dobrzyńskiego i Ludwiki z Moraczewskich (siostrzenicy historyka Jędrzeja Moraczewskiego). Jej cioteczną babką była słynna w Poznaniu Bibianna Moraczewska. Ludwika była redaktorką „wydanego z oryginału przez wnuczkę dr. Dobrzyńską-Rybicką” w 1911 roku Dziennika Bibianny Moraczewskiej.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Jadwiga Wajsówna

Ulice Kobiet: Jadwiga Wajsówna

Tagi ,,

JADWIGA WAJSÓWNA — polska lekkoatletka, medalistka olimpijska.

Urodziła się 30 stycznia 1912 roku w Pabianicach. Była jednym z sześciorga dzieci Artura i Pauliny Janowskich. Od ósmego roku życia trenowała gimnastykę w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”. Z czasem rozpoczęła treningi u Władysława Marciniaka — trenera lekkoatletycznego. Czytaj dalej

Ulice kobiet: Emilia Plater

Ulice kobiet: Emilia Plater

Tagi ,,

EMILIA PLATER — polska szlachcianka, bohaterka powstania listopadowego.

Urodziła się 13 listopada 1806 roku w Wilnie. Pochodziła z bogatej rodziny szlacheckiej — była córką hrabiego Franciszka Ksawerego Platera i Anny Plater z domu Mohlów. Małżeństwo jej rodziców nie należało do udanych, rozstali się w 1815 roku. Dziewięcioletnia Emila zamieszkała z matką w Liksnie w domu ciotki, Izabeli Zyberk-Plater.Czytaj dalej

Ulice Kobiet: Elżbieta Zawacka

Ulice Kobiet: Elżbieta Zawacka

Tagi ,,

ELŻBIETA ZAWACKA — generałka brygady, jedyna kobieta wśród cichociemnych, kurierka Komendy Głównej Armii Krajowej, matematyczka i profesorka nauk humanistycznych: 

 

Urodziła się 19 marca 1909 roku w Toruniu w zaborze pruskim. Była córką pruskiego urzędnika Władysława Zawackiego oraz Marianny Zawackiej z domu Nowak. W tajemnicy przed władzą, podobnie jak jej siedmioro rodzeństwa, była wychowywana w oparciu o silne wartości patriotyczne. 

W 1915 roku została zapisana do niemieckiej Szkoły Wydziałowej. W wolnej Polsce zdała egzamin z języka polskiego i rozpoczęła naukę Żeńskim Miejskim Gimnazjum Humanistycznym w Toruniu. 

Po zdaniu matury studiowała matematykę na Wydziale Matematyczno-PrzyrodniczymUniwersytetu Poznańskiego. W 1937 roku uzyskała najwyższy stopień instruktorski Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Rok później została komendantką Rejonu Śląskiego PWK i kierowała pracą 19 śląskich powiatów. 

Po wybuchu II Wojny Światowej wstąpiła do Kobiecego Batalionu Pomocniczej Służby Wojskowej, by walczyć w obronie Lwowa. W październiku 1939 roku dołączyła do polskiej organizacji konspiracyjnej Służba Zwycięstwu Polski (później Związek Walki Zbrojnej). Służyła pod pseudonimem „Zelma”.
W 1940 roku została przydzielona do służby w Wydziale Łączności Zagranicznej Komendy Głównej Armii Krajowej „Zagroda”. Pracowała jako łączniczka: przewoziła korespondencję pomiędzy Warszawą, a Berlinem, organizowała również szlak kurierski pomiędzy Londynem, a Niemcami. W trakcie pobytu w Wielkiej Brytanii posługiwała się nazwiskiem Elizabeth Watson. 

W 1943 roku była emisariuszką Komendanta Głównego AK Stefana Roweckiego. Wyruszyła na misję, której celem było poprawienie łączności pomiędzy Sztabem Naczelnego Wodza w Londynie a KG AK w Warszawie. Miała do wykonania jeszcze jedno zadanie: przedstawić żądania swojego zwierzchnika związane z regulacjami prawnymi sytuacji kobiet w Wojsku Polskim. Aby wykonać rozkaz udała się w długą podróż, której trasę obejmowały Niemcy, Francja, Andora, Hiszpania, Gibraltar i wreszcie Londyn. Do kraju powróciła w nocy z 9 na 10 września zrzucona ze spadochronem w ramach akcji „Neon 4” na placówkę „Solnica” we wsi Osowiec.

W marcu 1944 roku została przeniesiona do służby w dowództwie Wojskowej Służby Kobiet — decyzja ta była podyktowana trudną sytuacją Zawackiej, której w tym czasie groziło aresztowanie (już w 1942 gestapo ścigało ją listem gończym, a także represjonowało i więziło członków jej rodziny). Poprzednia komórka łączności „Zagroda” została zdekonspirowana przez niemieckiego agenta, co zmusiło Zawacką do ucieczki i schronienia się w klasztorze sióstr niepokalanek w Szymanowie koło Sochaczewa. Była jedną z niewielu osób, którym udało się ujść z życiem. 

Czytaj dalej