Ulice Kobiet: Gabriela Zapolska

Ulice Kobiet: Gabriela Zapolska

Opublikowany w Herstoria warta Poznania, Ulice kobiet Tagi ,,

(w rzeczywistości Maria Gabriela Korwin-Piotrowska):

  • jej ojciec był ziemianinem, matka — Maria z Karskich — primabaleriną baletu Opery Warszawskiej,
  • w 1876 roku zmuszona przez rodzinę zawarła małżeństwo z porucznikiem gwardii carskiej, Konstantym Śnieżko-Błockim herbu Leliwa (małżeństwo unieważniono w 1888 roku),
  • od 1879 roku, na przekór rodzinnym opiniom, Zapolska rozpoczęła karierę aktorską, rezygnując tym samym z przynależności do świata ziemian – występowała w teatrach Krakowa, Poznania, Lwowa, Lublina i Petersburga,
  • romansowała z M. Gawalewiczem — pisarzem i kierownikiem amatorskiego teatru, w którym występowała,
  • gdy zaszła w ciążę postanowiła wyjechać do Wiednia, aby tam urodzić nieślubne dziecko (po nagłej śmierci noworodka Gawalewicz zakończył romans, a Zapolska popadła w depresję),
  • od 1889 roku pobierała nauki w szkole aktorskiej w Paryżu, występowała na renomowanych scenach – Théâtre Libre oraz Théâtre de l’Oeuvre,
  • w 1881 roku zadebiutowała jako pisarka opowiadaniem „Jeden dzień z życia róży”,
  • w 1883 roku opublikowała swój pierwszy kontrowersyjny utwór „Małaszka” (historia miłości dziedzica do ukraińskiej chłopki),
  • w latach 1885-1906 opublikowała „Kaśki Kariatydy”, „Przedpiekle”, „Menażeria ludzka” oraz „Moralność pani Dulskiej”,
  • w 1901 roku wyszła za malarza Stanisława Janowskiego (małżeństwo przetrwało 9 lat),
  • w latach 1902-1907 założyła szkołę dramatyczną w Krakowie, Scenę Niezależną oraz Teatr Gabrieli Zapolskiej,
  • zmarła we Lwowie 17 grudnia 1921 roku, spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.

Ulica imienia Gabrieli Zapolskiej znajduje się na Strzeszynie.

Jej długość wynosi 187 metrów.

Portret: Agnieszka Zaprzalska

 

Komentarze